அவனின் மஞ்சத்தில் தேன்மொழி CH 212

அத்தியாயம் 212

இரண்டு மணி நேரங்களுக்கு பிறகு தன் குழந்தைக்கு தேவையான அனைத்தும் சரியாக இருக்கிறதா என தேன்மொழி பிஸியாக தன் ரூமில் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தாள். அப்போது தயக்கத்துடன் சித்தார்த், ஆருத்ரா இருவரும் திறந்து இருந்த அவளது ரூமிற்குள் நுழைந்தார்கள். ஆனால் அவள் தங்களை பார்த்தவுடன் எப்படி ரியாக்ட் செய்வாளோ என நினைத்து அவர்கள் இருவரும் வாசலிலேயே நின்று கொண்டு இருந்தார்கள்.

டயபர் எத்தனை இருக்கிறது என எண்ணி பார்த்துக் கொண்டு இருந்த தேன்மொழி எதைச்சையாக அவர்கள் பக்கம் திரும்ப, கண்களில் கண்ணீருடன் ஆருத்ரா அவளையே பார்த்துக் கொண்டு இருந்தாள். சித்தார்த் அவள் அருகில் அமைதியாக நின்று கொண்டு இருந்தான்.

அவர்களைப் பார்த்தவுடன் அவளும் எமோஷனலானாள். இருப்பினும் குழந்தைகளுக்கு முன் தானும் பலவீனப்படக் கூடாது என நினைத்து சிரமப்பட்டு தன்னைத் தானே கட்டுப்படுத்திக் கொண்ட தேன்மொழி “ஏன் அங்கயே நிக்கிறீங்க உள்ள வாங்க!” என்றாள்.

அவளது குரலைக் கேட்டவுடன் “மம்மி!” என்று கத்திக் கொண்டு ஆருத்ரா உள்ளே ஓடி சென்று தேன் மொழியை கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டு அழுதாள். பதிலுக்கு தானும் அவளை கட்டிப்பிடித்து அவளை அழைத்து சென்று பெட்டில் அமர்ந்த தேன்மொழி ஆருத்ராவின் கண்ணீரை துடைத்தபடி “அதான் மம்மி இருக்கேன்ல அப்புறம் ஏன் டா அழற? யாருக்கும் எதுவும் ஆகல. இனிமேல் என் லிட்டில் பிரின்சஸ் எதுக்காகவும் அழவே கூடாது ஓகேவா?” என்று அன்புடன் கேட்டாள்.

உடனே மீண்டும் தேன்மொழியை கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டு அவள் மடியில் படுத்துக் கொண்ட ஆருத்ரா “எனக்கு பயமா இருக்கு மம்மி. நான் உங்க கூட இங்கயே இருக்கவா? ப்ளீஸ் என்னை தனியா விட்டுட்டு எங்கயும் போய்டாதீங்க. நான் எப்பயும் உங்க கூட தான் இருப்பேன்.” என்று சொல்லிவிட்டு அழுதாள்.

மென்மையாக அவளது குட்டி தலையை வருடி கொடுத்த தேன்மொழி “அழாத ஆருத்ரா. நீ என் கூட இருக்கக் கூடாதுன்னு என்ன விட்டு தூரமா போகணும்னு நினைக்காத வரைக்கும் நானும் உன்னை விட்டுட்டு எங்கயும் போக மாட்டேன். நீ என்னை அவாய்ட் பண்ணும் போது நான் உன்னை எவ்வளவு மிஸ் பண்ணேன் தெரியுமா? இந்த வீட்ல எல்லார் மேலயும் நான் பாசம் வெச்சிருக்கேன். ஆனா இப்ப வரைக்கும் முழுசா அத யாருமே புரிஞ்சுக்கலையோன்னு எனக்கு தோணுது.” என்று உடைந்த குரலில் சொன்னாள்.

அவள் அதை சொல்லும்போது அவள் பார்வை சித்தார்த்தை நோக்கி செல்ல, மெல்ல அவளை நோக்கி உள்ளே நடந்து வந்த சித்தார்த் “நான் என்னோட குட்டி தம்பிய பாக்கலாமா மம்மி? இன்னும் நான் அவனை பார்க்கவே இல்லை. நாங்க நிறைய தடவை கேட்டும் யாரும் எங்கள ஹாஸ்பிடலுக்கு கூட்டிட்டு போகல.” என்றான்.

அதுவரை சிரமப்பட்டு தன்னைத் தானே கட்டுபடுத்திக் கொண்டு இருந்த தேன்மொழியின் கண்களில் இருந்து அவளையும் மீறி சித்தார்த் அவளை மம்மி என்று முதல்முறையாக அழைத்ததால் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்தது‌. தான் சியா இல்லை என்று தெரிவதற்கு முன்பாகவே ஆருத்ரா எப்போதும் தன்னுடைய ஒட்டிக் கொண்டு மம்மி மம்மி என்று  இருப்பவள் என்பதால் இந்த நேரத்தில் அவள் தன்னை ஏற்றுக் கொண்டது தேன்மொழிக்கு பெரிதாக தெரியவில்லை.
 
ஆனால் அனைத்து உண்மைகளும் தெரிந்த பிறகும் சித்தார்த் தன்னை அவனுடைய சொந்த தாயாக ஏற்றுக்கொண்டான் என நினைக்கும் போது தேன்மொழி அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு எல்லையே இல்லை. தன் ஒற்றை கையை அவனை நோக்கி நீட்டி “என்ன சித்து பாக்கலாமான்னு பர்மிஷன் கேட்குற? அவன் உங்களோட தம்பி. நீங்க ரெண்டு பேரும் எப்ப வேணும்னாலும் அவனை வந்து பாக்கலாம்‌. அவன் கூட சேர்ந்து விளையாடலாம். நீங்க எல்லாரும் சிப்லிங்ஸ். நீங்க மூணு பேரும் ஒருத்தர் மேல ஒருத்தர் எதையுமே பாசமா இருக்கணும். அது தான் என் ஆசை.” என்று அழுது கொண்டே சொன்னாள்.

தொட்டிலில் அமைதியாக உறங்கிக் கொண்டு இருந்த தன் தம்பியை பார்த்தபடி சித்தார்த் தேன்மொழியின் அருகில் சென்றான். அவள் மடியில் படுத்து இருந்த ஆருத்ரா எழுந்து அமர்ந்து குழந்தையின் அருகில் சென்று தன் கண்ணீரை துடைத்துக் கொண்டு “இவன் பாக்குறதுக்கு ரொம்ப குட்டியா க்யூட்டா இருக்கான் மம்மி. டால் மாதிரி இருக்கான். நான் இவனை ஒரு தடவை தொட்டு பாக்கவா மம்மி? தூங்கிட்டு இருக்கானே இவன்.. என்னால உடனே முழிச்சுக்கிட்டு அழுதா என்ன பண்றது?” என்று கேட்டாள்.

தானும் தன் கண்ணீரை துடைத்துக் கொண்ட தேன்மொழி “அவன் இப்ப தான் பால் குடிச்சிட்டு தூங்கினான். எப்படியும் இன்னும் ரெண்டு மணி நேரத்துக்கு எந்திரிக்க மாட்டான். சும்மா மெதுவா தொட்டு பாரு. ஒன்னும் ஆகாது.” என்று சொன்னவுடன், தன் தம்பியின் கையை மெதுவாக தொட்டுப் பார்த்தாள் ஆருத்ரா.

தன் அக்காவின் ஸ்பரிசத்தை  முதல் முறையாக உணர்ந்த சந்தோஷத்தில் தூங்கிக் கொண்டே இருந்த அவன் மெதுவாக தன் குட்டி பிஞ்சு கையால் ஆருத்ராவின் ஒரு விரலைப் பிடித்துக் கொண்டான். “வாவ் மம்மி.. இவன் என் கையை பிடிச்சுக்கிட்டான்.” என்று சத்தமாக சொன்னாள்.

உடனே தனது இதழ்களின் மீது ஒற்றை விரலை வைத்து “ஷூ.. மெதுவா பேசு. இல்லைனா சவுண்டு கேட்டு அவன் முழிச்சுப்பான். அப்புறம் நீயும் சித்தார்த்தும் தான் அவன் கூட போராடி அவனை தூங்க வைக்கணும்.” என்று மெல்லிய குரலில் கிண்டலாக சொல்லிவிட்டு அவளையும் சித்தார்த்தையும் பார்த்து லேசாக புன்னகைத்தாள் தேன்மொழி.

“நான் அவன நல்லா பாத்துப்பேன்.” என்று சித்தார்த் சொல்ல, அவனை அன்புடன் பார்த்தாள் தேன்மொழி. அப்போது அவளுக்கு ஷாக் கொடுக்கும் விதமாக ‌ அவள் அருகில் சென்று சித்தார்த் அவளை கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டு “ஐ அம் சாரி மம்மி!” என்றான்.

அவன் அப்படி திடீரென்று மன்னிப்பு கேட்பான் என எதிர்பார்த்து இருக்காத தேன்மொழி ஸ்தம்பித்து போனாள். ஆனால் இதற்கு முன் தன்னை காயப்படுத்தும்படி அவன் எவ்வளவு பேசி இருந்தாலும், அனைத்தையும் உணர்ந்து தன்னை அவனது சொந்த அம்மா வாங்க ஏற்றுக் கொண்டான் என்பதிலேயே அவளுக்கு அத்தனை சந்தோஷமாக இருந்தது.

ஆருத்ராவைப் போல எதையும் அவன் விளக்கி சொல்லவில்லை என்றாலும் அவன் கேட்ட சாரியில் அவன் பேசாத அனைத்து வார்த்தைகளின் அர்த்தங்களையும் அவன் புரிந்து கொண்டாள். தானும் பதிலுக்கு அவனை அணைத்துக் கொண்ட தேன்மொழி “இட்ஸ் ஓகே சித்தார்த். மம்மி எப்பயும் உங்க கூடத் தான் இருப்பேன். உங்களை தனியா விடவே மாட்டேன்.” என்று அன்புடன் சொன்னாள்.

அவளது வார்த்தைகளில் திருப்தி அடைந்த சித்தார்த் அவளை விட்டு பிரிந்து “இவனுக்கு பேர் வச்சிட்டீங்களா?” என்று தொட்டிலில் தூங்கிக் கொண்டு இருந்த தன் தம்பியை கை காட்டி கேட்டான். “இன்னும் இல்ல சித்து. நான் ஹாஸ்பிடல்ல அட்மிட் ஆகி இருந்தப்ப உங்க விஜயா பாட்டி இவன் நல்லபடியா பொறக்கணும்னு நிறைய சாமி கிட்ட வேண்டிக்கிட்டாங்களாம். அதனால இவனுக்கு ஏதாவது நல்ல சாமி பெற வைக்கணும்னு சொல்லிட்டு இருக்காங்க. பட் நான் இன்னும் நேம் சூஸ் பண்ணல.” என்றாள் தேன்மொழி.

உடனே ஆர்வமுடன் ஆருத்ரா “அப்ப இப்பவே சூஸ் பண்ணுங்க மம்மி.. நாம எல்லாரும் சேர்ந்து நம்மளோட குட்டி தம்பிக்கு பேர் வைக்கலாம்.” என்று சொல்ல, சில நொடிகள் அமைதியாக யோசித்த தேன்மொழி “ம்ம்.. சக்தி.. சக்தி வேல். நேம் நல்லா இருக்கா? கொஞ்சம் ஓல்டா தான் இருக்கு.‌ பட் சாமி நேம் தான் வைக்கணும்னு உங்க பாட்டி ஸ்டிரிக்டா சொல்லிட்டாங்க.” என்று சொல்லிவிட்டு சிரித்தாள்.

“பரவால்ல இந்த நேம் நல்லா தான் இருக்கு. இனிமே நாம இவன ‌சக்தின்னு கூப்பிட்டுக்கலாம்.” என்ற சித்தார்த் எழுது குழந்தைக்கு அருகில் சென்று அவன் முகத்தை உற்றுப் பார்த்தான். தன்னுடைய சாயலும் தன் அப்பாவின் சாயலும் அந்த குழந்தையிடம் இருப்பதாக அவனுக்கு தோன்றியது.

ஒருவழியாக தன்னுடன் சேர்ந்து விளையாட, தான் எங்கு சென்றாலும் தன்னுடன் வர தனக்கென ஒரு தம்பி வந்து விட்டான் என நினைத்து சந்தோஷப்பட்ட சித்தார்த்தின் இதழ்களின் ஓரம் லேசான புன்னகை அரும்பியது.

மீண்டும் வருவாள் 💕